Ik kreeg de kans om de allerlaatste plek te bemachtigen voor een fotohut-sessie, georganiseerd door Photo Tours Norway. Omdat deze reis slechts drie dagen duurde, besloot ik om een week eerder te vertrekken en zelf de omgeving rond Oppdal te verkennen.

Begin juni gaat de zon in die regio nauwelijks onder; ze zakt slechts voor zo’n drie uur achter de horizon. Dit betekende dat het ‘s nachts eigenlijk nooit echt donker werd.

Omdat ik de streek nog niet goed kende, heb ik heel wat kilometers gewandeld op zoek naar wildlife. Het eerste wat opviel, was de grote aanwezigheid van kramsvogels. Ook de kraanvogels waren prachtig om te zien en te horen, al bleven ze op een respectvolle afstand. Soms ging ik laat op de avond, tot na middernacht, op pad in de hoop een eland tegen te komen.

Tijdens het tweede deel van mijn reis sprak ik af met Terje, de gids van Photo Tours Norway. Hij is een Noor die op een heuvel, midden in de natuur, kleine tentjes heeft opgezet van waaruit je het baltsgedrag van de poelsnip kunt observeren. We vertrokken om 18:00 uur en na een pittige wandeling van veertig minuten bereikten we de hutjes. Daar bleven we tot de volgende ochtend. Het hoogtepunt van het baltsgedrag vond meestal rond middernacht plaats; gelukkig bleef het licht genoeg om dit indrukwekkende schouwspel te kunnen fotograferen.

Na drie dagen was ik behoorlijk vermoeid – we hebben nauwelijks geslapen – maar het was de ervaring meer dan waard.

Hier zijn enkele foto’s van mijn trip.

Begin november ben ik samen met enkele vrienden naar het Parque Natural de la Sierra de Andújar in Spanje geweest. Vorig jaar was ik er ook al geweest, dus ik wist wat te verwachten. Omdat mijn vrienden er nog niet waren geweest, hebben we toch twee dagen doorgebracht in de hutten van Gato Clavo, waar de lynx zich regelmatig laat zien. Daarnaast kende ik nog enkele mooie plekken in de streek waar we de lynx eveneens konden tegenkomen.

Niet alleen de lynx was ons doel; we hoopten ook veel vogels en andere dieren te zien, zoals edelherten, damherten en otters.

Het was een geslaagde trip en we hebben veel kunnen waarnemen.

Dank aan mijn medereizigers Riet, Lut en Catherine.

Hier is een korte video waarin je twee lynxen ziet spelen. De beelden zijn gefilmd vanop ongeveer 200 meter. https://youtu.be/KiMr_OdaJPw?si=5PtboFRSMtSPhfmc

Zie hier enkele foto’s.

Deze zomer ben ik naar Wenen geweest, niet om de stad te bezoeken, maar om de wildlife op de kerkhoven te fotograferen.

In het Wiener Zentralfriedhof en het Friedhof Wien Meidling leeft een van de grootste kolonies wilde hamsters, ook wel korenwolven genoemd.

Maar je vindt er niet alleen hamsters: er lopen ook veel reeën rond en er is een grote variëteit aan vogels.

Net buiten Wenen bevindt zich bovendien een kolonie siesels, wat eveneens erg leuk was om te fotograferen.

Hier zijn enkele foto’s.

Samen met Tom Linster ben ik naar de schiereiland Varanger geweest . Het is een streek waar ik al lang heen wou gaan . Voor Tom was het 14 jaar geleden en er was veel veranderd , het is zeker meer toeristisch geworden . Maar het blijft een prachtige locatie.

We zijn gestart in Ivalo , Finland , daar vertrokken we met onze huurauto , gelukkig met spijkerbanden. Eerst een tussen stop in het hotel Neljän Tuulen Tupa waar veel vogels zitten omdat daar gevoederd word .

Na een goed ontbijt reden we naar Varanger , onze eerste stop was het dorpje Berlevåg , prachtige plaats om te zijn . We hebben rendieren , sneeuwhaas , drieteenmeeuwen en paarse strandlopers gezien. Maar ook veel sporen van sneeuwhoenders. Daar was ook één van de leukste drieteenmeeuwen kolonie te zien.

Iedere keer we naar een volgende locatie gingen kwamen we prachtige landschappen tegen , zoals een oude vuurtoren , stranden en afgelegen huisjes in the middle of nowhere.

We hebben ook even verbleven in Kongsfjord , mooie plek met prachtige landschappen en ook enkele sneeuwhazen , zwarte zeekoet , sneeuwgorzen en een aalscholver .

Dan gingen we naar Båtsfjord waar we hoopte op ijseend , Koningseider en steller eider om te fotograferen vanuit een drijvende hut , spijtig genoeg met het , onder andere het warme weer ,waren er bijna geen meer in de haven . Een lokale gids kon ons nog meenemen op een bootje om erachter te zoeken . Wat we wel hadden toen we vertrokken met het bootje was een groepje orka’s die juist buiten de haven zwommen , we hebben die tijdens een uurtje kunnen volgen en dat tijdens een sneeuwstormpje. Natuurlijk in elk haven dorpje zitten drieteenmeeuwen.

Juist buiten Båtsfjord kwamen we ook Sneeuwhoenders tegen.

Dan gingen we naar Vardø om vandaar naar het eiland Hornøya te kunnen gaan , we waren juist op tijd om de boot van 12u te nemen . Op dit eiland zitten massa zeevogels zoals kuifaalscholver , alk , zeekoet en papegaaiduikers . Ze waren juist 2 weken geleden toegekomen , het was imposant om te zien . We wouden de volgende 2 dagen ook gaan maar de boot vertrok niet door het slechte weer, zeer spijtig omdat die dagen sneeuw viel.

In Kirkberg hebben we s’nachts in een fotografie hut gezeten om sneeuwhazen te fotograferen , gelukkig was het ook lichtjes aan het sneeuwen wat een mooi effect door het tegenlicht van de lampen gaf.

De laatste dagen hadden we niets gepland , ook geen verblijf , dus vlug een verblijf zoeken en dan een beetje rondrijden langs onderhanden Ekkerøy , Vadsø en Nesseby . Hier hebben we af en toe rendieren , sneeuwhazen, sneeuwgorzen en altijd mooie landschappen kunnen bewonderen.

Laatste dag de rit terug naar Finland om de volgende dag de vlieger te nemen. Maar eerst op verschillende plaatsen stoppen om te genieten en fotograferen.

Persoonlijk ben ik wel iets minder tevreden van mijn foto’s , heb het gevoel dat ik er niet uit gekregen heb wat ik wou. Er valt nog veel te beleven in Varanger.

Merci aan den Tom voor een top reisgenoot te zijn , we hebben goed gelachen , genoten en gemberbier gedronken ( alcoholvrij natuurlijk) .

KAN NIET WACHTEN OM VOLGEND JAAR NOG EENS TE GAAN.

In januari ben ik naar Gran Paradiso Italië geweest , dit was een workshop van Sam Mannaerts en Tom Linster .

Dit is een nationale park van Italië , in deze bergketens zitten onderhanden steenbokken , gemzen en vossen. Maar je kan er ook vogels zien zoals Steenarend , alpen heggenmus en alpenkauw.

We verbleven in een hotel op het einde van de valei , een zeer goede uitvalsbasis . Er liep een pad, niet ver van het hotel , de berg op , we zagen direct gemzen en steenbokken op de bergwanden.

Aan het hotel kwam er ook een vos kijken om eten te krijgen. Dit gaf leuke fotomomenten op .

Dank aan Sam en Tom voor de goede begeleiding .

Vorig jaar had ik met de Lowland fotowedstrijd een prijs gewonen , ik mocht een reis uitkiezen bij de reisorganisator Wildpix. Ik heb gekozen om reis te maken naar Spanje , daar ging ik op zoek naar de Iberische lynx in het Parque Natural de la Sierra de Andújar .

Het gemakkelijkste om de lynx te zien was vanuit een hut die in het leefgebied stond. Hier kwam hij regelmatig voorbij gewandeld , er werd niet gevoederd dus hij kwam er spontaan langs.

Daarnaast had Wildpix mij enkele locaties gegeven om te gaan spotten voor Otters , Edelherten , damherten, vogels en ook de lynx . Dit vond ik het leukste , ik ga graag zelf op zoek naar dieren/vogels.

Nu het verhaal van de ” niet op zoek gaan naar de Lynx maar wel tegen komen”

Op een avond toen ik langs een gravelweg reed waar je veel Edelherten en damherten kon spotten kwam ik bij het laatste licht een lynx langs de weg tegen. Eerst dacht ik dat het een huiskat was omdat daar in de buurt een boerderij is , nadat ik door mijn lens keek zag ik dat het een lynx was . Vlug enkele foto’s genomen .

Toen zag ik dat ze links over de draad sprong , ik vlug terug in mijn auto en reed naar daar . Moest wel nog een nieuwe batterij steken in mijn toestel want deze was volledig plat. Toen ik aan de locatie kwam waar ik hem zag springen over de draad stapte ik uit en zag dit.

Ze trok zich niets aan van mij en ging gewoon weer verder op jacht, ze zat nu in het veld waar ook stieren waren.

Ik wist dat aan de andere kant van het veld een weg was dus ik naar daar met de hoop hem daar nog eens te zien. Mijn auto geparkeerd en te voet op zoek , zag hem in het veld en ze sprong juist op het muurtje . Daar kon ik hem een tijdje fotograferen.

Af en toe keek ze wel eens naar mij maar voor het grootste gedeelte trok ze niets van mij aan. Hierna ging ze verder op het muurtje .

Achter dit muurtje was terug de weg waar mijn auto stond daar kwam ze langs en weg was ze.

Wat een beleving was dit , de dag erna sprak ik enkele mensen aan van mijn ontmoeting en bleek het om de lynx met de naam “Granza” te gaan .

Hier de foto’s van de trip .